“Sözde Kızlar”, Peyami Safa’nın 1923 yılında yazdığı bir romandır. Kitap, Anadolu’nun muhtelif bölgelerinin İtilaf Devletlerince işgal edildiği Mütareke döneminin bunalımlı günlerinde, Yunan saldırıları sırasında kaybolan babasını aramak amacıyla İstanbul’a gelen Mebrure adlı bir genç kızın İstanbul sosyetesinin savaştan bile yıkıcı, yozlaşmış hayatlarına girmesiyle başlar.
Ana karakterler:
-
Mebrure: Babasını bulmak için İstanbul’a gelen genç bir kız.
-
Behiç: Mebrure’nin kaldığı konağın oğlu, genç kızları vaatlerle aldatan, ahlaki bağlılığı olan yozlaşmış genç adam.
-
Belma: Konakta çalışan ve Behiç’in tuzağına düşen hizmetçi.
-
Nazmiye Hanım: Konağın sahibi Nafi Bey’in kızı, gününü geçirmek isteyen, yozlaşmaya meyilli, eğlenceye düşkün bir kadın.
Roman, Mebrure’nin babasını ararken yozlaşmış İstanbul sosyetesini gözlemlemesi ve bu ortamda tanık olduğu yozlaşmış hayata sürüklenmesidir. Mebrure, içine düştüğü mahallenin ahlaksızlıklarıyla savaşırken bu depresyona giren genç kızların dramına şahit olurken, birçok yerde çarpık ilişkiler, günlerini yapmaya çalışan ahlaksız insanlar, ülkenin içine düştüğü çıkmazlar ve toplumu inşa eden tüm değerlerin çözülmesi gibi konuları ele almıştır.
