Hayvanlar birbirleriyle iletişim kurmak için çeşitli yöntemler kullanır. Bu yöntemler arasında ses, koku, hareket, renk, ışık ve hatta kimyasal salgılar ile iletişimde bulunabilir. İletişim, hayvanların birbirleriyle haberleşmesini, tehlikeleri haber vermelerini, besin kaynaklarını paylaşmalarını ve sosyal ilişkileri kurmalarını sağlar.
Örneğin, güveler eşlerini nasıl etkilediklerini, tarla sincapları çevredeki yırtıcılar hakkında nasıl bilgi aktardıklarını ya da şempanzelerin egemenlik hiyerarşisindeki konumlarını nasıl sürdürdüklerini incelerken iletişim sistemleri de konuya dahil olur.
Bazı durumlarda sadece bir oyuncu bu etkileşimden faydalanır. Örneğin, dişi Photuris ateşböcekleri, Photinus dişileri tarafından üretilen sinyal ışıklarını taklit ederek daha küçük olan erkek Photinus ateşböceklerini manipüle eder.
Bunun yanı sıra, hem göndericinin hem de alıcının bilgi alışverişinden yararlandığı birçok durum da vardır. Büyük orman tavuğu (greater sage grouse), bu “gerçek iletişimi” çok iyi bir şekilde sergilemektedir; çiftleşme dönemi boyunca erkekler çok fazla enerji gerektiren çalımlı görüntüler ortaya koyarlar ve dişiler erkek cinsiyle ilgili bu güvenilir bilgiyi hangisiyle çiftleşeceğine karar vermek için kullanır.
Hayvan iletişim sistemlerinin kapsamlı bir şekilde anlaşılması, tehdit altında ve nesli tükenmekte olan türlerin korunmasıyla ilgili etkin kararlar vermek adına da ciddi bir önem arz edebilir.
