Osmanlı mimarisi, genellikle camiler ve çevresindeki yapılar üzerinde yoğunlaşmıştır. Bu yapılar genellikle bir külliye oluşturur. İlk dönemlerde tek kubbeli yapılar inşa edilirken, ilerleyen süreçte çift veya çok kubbeli yapılar da uygulandı.
Özellikle kuruluş döneminde Bizans ve Anadolu Selçuklu Devleti mimarisi etkili olmuştur. Fetih sonrası dönemde İstanbul’un merkez olması ve bu şehrin özellikle camilerle donatılmasıyla mimari oldukça gelişmiştir. Bu dönemde Klasik Türk-Osmanlı tarzına geçilmiştir.
Kanuni Sultan Süleyman döneminde ise Osmanlı mimarisi, Mimar Sinan’la birlikte zirveye çıkmıştır. Mimar Sinan’ın yaptığı bazı eserler arasında Selimiye Camii, Haseki Külliyesi gibi yapılar bulunmaktadır.
-
yüzyılın en önemli mimarlarından biri olan Sedefkâr Mehmet Ağa, Osmanlı Devleti’nin ilk altı minareli camisi olan Sultan Ahmet Camii’ni (Mavi Camii) yapmıştır.
Klasik mimari tarzı, 17. yüzyıl ile birlikte önemini kaybetmeye başlamıştır. Bu dönemde Avrupa’nın etkisi başlamış ve Lale Devri’nden sonra Türk Barok ve Rokoko devrine girilmiştir. Batı tarzında yapılan ilk cami (Barok) Nuruosmaniye Camii’dir.
Ayrıca, Osmanlı mimarisinde çarşılar, hanlar ve kaleler gibi yapılar da önemli bir yer tutmaktadır. Örneğin, Yıldırım Bayezid’in yaptırdığı Issız Han, II. Selim’in yaptırdığı Sultan Hanı, Edirne’deki Rüstem Paşa Kervansarayı ile Ekmekçioğlu Ahmet Paşa Kervansarayı bu tür yapılar arasında sayılabilir.
