Şahkulu İsyanı, 1511 yılında Şah İsmail’i kurtarıcı olarak kabul eden Şahkulu önderliğindeki Kızılbaşlar tarafından II. Bayezid yönetimindeki Osmanlı İmparatorluğu’na karşı gerçekleştirilmiş bir isyandır. İsyan, Antalya ve çevresinde başlamış, kısa sürede Kırşehir, Tokat, Amasya, Yozgat ve Çorum çevresindeki Aleviler tarafından desteklenmiştir.
İsyanın sebepleri arasında Şah İsmail’in Şii propagandası, Osmanlı’da yaşanan otorite boşluğu, Sultan II. Bayezid’in hastalığı sebebiyle Edirne ve İstanbul dışı ile pek ilgilenememesi, yönetimin vezir, beylerbeyi, sancakbeylerine kalması dolayısıyla rüşvet, iltimas ve adaletsizliğin yaygınlaşması, Şehzade Korkut’un Antalya sancakbeyliğinden Manisa’ya nakledilmesi sonrası ortaya çıkan başıboşluk, Türkmenlerin iskan politikasından duyduğu rahatsızlık ve vergi sisteminde yaşanan adaletsizlikler sayılabilir.
İsyan, Gökçay Meydan Muharebesi ile Osmanlı tarafından bastırılmıştır.
