“Askeri” ve “reaya” terimleri, genellikle Osmanlı İmparatorluğu’nun toplumsal yapısını tanımlamak için kullanılır.
Askeri, Osmanlı İmparatorluğu’nda yönetici konumundaki askerî tabaka ile ulemânın dışındaki kişileri ifade eder. Askeri sınıf, devletten maaş alır ve vergi vermez. Askeri sınıf, seyfiye (sadrazamlar ve vezirler), ilmiye (kazaskerler ve şeyhülislamlar) ve kalemiye (devlet dairelerinde çalışan memurlar) olmak üzere üç kola ayrılır.
Reaya ise, bir hükümdarın yönetimi altındaki halkı ifade eder. Reaya, Osmanlı İmparatorluğu’nda toprağı işleyen çiftçi sınıfına verilen isimdir. Reaya, devletten maaş almaz ve vergi vermekle yükümlüdür. Reaya toplumu, Müslümanlar ve gayri Müslimler olarak ikiye ayrılır.
Askeri ve reaya arasındaki en belirgin fark, yönetenlerin (askeri) devletten maaş aldığı ve vergi vermediği, yönetilenlerin (reaya) ise devletten maaş almadığı ve vergiye tabi olduğudur.
