Hz. Zekeriya (a.s.) hayatıyla ilgili olarak beni en çok etkileyen husus, onun Allah’a olan güveni ve sabrıdır. Çünkü o, yaşlı ve kısır bir eşe sahip olmasına rağmen, Allah’tan bir evlat istemiş ve bu duanın kabul edileceğine inanmıştır. Allah da ona, mucizevi bir şekilde, Hz. Yahya (a.s.) adında bir oğul vermiştir. Bu olay, Kur’an-ı Kerim’de Meryem Suresi’nde şöyle anlatılmaktadır:
Hani o, Rabbine gizlice niyaz etmişti: “Rabbim! Şüphesiz ki benim kemiklerim gevşedi, başım alev gibi ağardı. Rabbim! Sana dua etmekten mahrum kalmadım. Doğrusu ben, arkamdan geleceklerden endişe ediyorum. Karım da kısır. Bana katından bir veli bağışla. O, bana ve Yakub hanedanına varis olsun. Rabbim! Onu hoşnut olacağın bir kimse yap.” (Meryem, 3-6)
Bu ayetlerden de anlaşıldığı gibi, Hz. Zekeriya (a.s.) hem kendisi hem de soyu için Allah’tan hayırlı bir evlat talep etmiştir. Bu, onun hem Allah’a olan bağlılığını hem de İsrailoğulları’na olan sorumluluğunu göstermektedir. Ayrıca, Hz. Zekeriya (a.s.) kendi kavmi tarafından zulme uğrayıp şehit edilmesine rağmen, Allah’ın emirlerine sadık kalmış ve Hz. Meryem’i ve Hz. İsa’yı savunmuştur. Bu da onun hem cesaretini hem de fedakarlığını ortaya koymaktadır.
Bu nedenlerle, Hz. Zekeriya (a.s.) hayatıyla bana ilham vermektedir.
