Peygamberimizin (s.a.v.) Mekke Dönemi’nde yaptığı davetlerle ilgili en çok dikkatimi çeken ve etkileyen, Peygamberimizin (s.a.v.) sabır, cesaret, merhamet ve tevekkül örnekleri göstererek, zorluklara rağmen İslam’ı tebliğ etmesi çok etkileyici bir husustur. Özellikle, şu olaylar benim için çok önemlidir:
-
Peygamberimiz (s.a.v.), ilk vahiy geldikten sonra, ilk olarak eşi Hz. Hatice’ye (r.a.) ve yakın akrabalarına İslam’ı anlatmıştır. Onlar da ona inanmış ve destek olmuşlardır. Bu, aile bağlarının ve eşler arasındaki güvenin önemini göstermektedir.
-
Peygamberimiz (s.a.v.), Mekke’deki müşriklerin baskı ve işkencelerine karşı, Müslümanlara sabır ve dayanışma tavsiye etmiştir. Örneğin, ilk Müslümanlardan olan Hz. Bilal (r.a.), müşrikler tarafından çöl sıcağında taşların üzerine yatırılarak işkence görmüştür. Peygamberimiz (s.a.v.), ona “Ahad, Ahad” (Tek, Tek) demesini söylemiştir. Bu, Allah’a olan bağlılığın ve tevhid inancının gücünü göstermektedir.
-
Peygamberimiz (s.a.v.), Mekke’deki müşriklerin boykot ve tecrit uygulamalarına karşı, Müslümanları Şib-i Ebu Talib’e (Ebu Talib’in vadisi) götürmüştür. Burada, üç yıl boyunca, yiyecek, içecek, giyecek ve ticaret imkanlarından mahrum kalmışlardır. Peygamberimiz (s.a.v.), onlara moral vermiş ve Allah’a güvenmelerini söylemiştir. Bu, Müslümanların birlik ve beraberlik ruhunu göstermektedir.
-
Peygamberimiz (s.a.v.), Mekke’deki müşriklerin saldırı ve tehditlerine karşı, İslam’ı yaymak için Tâif’e gitmiştir. Ancak, Tâifliler de onu kovmuş ve taşlamışlardır. Peygamberimiz (s.a.v.), yaralı ve kanlı bir halde, bir üzüm bağında dinlenirken, Cebrail (a.s.) gelmiş ve ona, Allah’ın Tâiflileri helak etmesini isteyip istemediğini sormuştur. Peygamberimiz (s.a.v.), onlara beddua etmek yerine, şöyle dua etmiştir: “Allah’ım, beni bağışla ve kavmimi bağışla. Çünkü onlar bilmiyorlar.” Bu, Peygamberimizin (s.a.v.) merhamet ve şefkatini göstermektedir.
-
Peygamberimiz (s.a.v.), Mekke’deki müşriklerin öldürme planlarına karşı, Allah’ın emriyle Medine’ye hicret etmiştir. Hicret esnasında, Hz. Ebu Bekir (r.a.) ile birlikte Sevr Mağarası’na sığınmışlardır. Müşrikler, mağaranın ağzına kadar gelmişlerdir. Hz. Ebu Bekir (r.a.), endişelenmiş ve “Ey Allah’ın Resulü, eğer içimizden biri başını eğse bizi görür” demiştir. Peygamberimiz (s.a.v.), ona şöyle cevap vermiştir: “Üzülme, Allah bizimle beraberdir.” Bu, Peygamberimizin (s.a.v.) tevekkül ve cesaretini göstermektedir.
Bu olaylar, Peygamberimizin (s.a.v.) Mekke Dönemi’nde yaptığı davetlerle ilgili beni en çok etkileyen hususlardır.
