Wilson İlkeleri, ABD başkanı Woodrow Wilson’ın I. Dünya Savaşı sonrasında kurulmasını istediği dünya düzenine ilişkin görüşlerini içeren 14 maddeden oluşmaktadır. Bu ilkelerde Wilson, ulusların kendi kaderlerini tayin hakkı, silahsızlanma, denizlerde serbestlik, sömürge sorunlarının tarafsız bir şekilde çözümü gibi konulara vurgu yapmıştır. Wilson, bu ilkelerle savaşın nedenlerini ortadan kaldırmayı ve adil bir barış sağlamayı amaçlamıştır.
Paris Barış Konferansı ise I. Dünya Savaşı’nı sona erdiren antlaşmaların hazırlandığı uluslararası bir konferanstır. Konferansa İttifak Devletleri’ne karşı savaş açmış olan başta İtilaf Devletleri olmak üzere toplamda 32 devlet katılmıştır. Konferansta İtilaf Devletleri, savaştan galip ayrılmanın verdiği güçle Wilson İlkeleri’ni göz ardı ederek yenilen devletlere çok ağır şartlar içeren antlaşmalar dayatmışlardır. Konferansta alınan kararlar, savaş tazminatları, toprak kayıpları, manda ve himaye sistemi gibi konularda Wilson İlkeleri’ne ters düşmüştür. Ayrıca konferansta pek çok sahte belge kullanılmış ve ulusların kendi kaderlerini tayin hakkı ihlal edilmiştir.
Bu nedenle Wilson İlkeleri ile Paris Barış Konferansı’nda alınan kararlar arasında bir çelişki bulunmaktadır. Wilson İlkeleri daha adil ve demokratik bir dünya düzeni önerirken, Paris Barış Konferansı’nda alınan kararlar daha bencil ve emperyalist bir dünya düzeni yaratmıştır.
