Benjamin Franklin’in uçurtma deneyi, elektrik ve şimşek arasındaki ilişkiyi anlamak için yapılmış bir deneydir. Franklin, 1752 yılında, oğlu William’ın yardımıyla, bir uçurtma, bir ev anahtarı ve bir Leyden kavanozu (ilkel bir kapasitör) kullanarak bu deneyi gerçekleştirmiştir.
Deney sırasında, Franklin bir fırtına beklemiş ve uçurtmayı yüksek bir noktadan uçurmuştur. Uçurtmanın kuyruğuna bağlı olan anahtar, elektrik yüklerini toplamak için kullanılmıştır. Franklin’in iddiasına göre, uçurtma yüksek voltajlı bir bulutun altına geldiğinde, uçurtma ve anahtar arasındaki ipek ip ıslanmış ve elektrik iletken hale gelmiştir. Franklin, anahtara dokunduğunda küçük bir elektrik çarpması hissetmiş ve bu, şimşeğin elektriksel doğasını kanıtlamıştır.
Ancak, Franklin’in deneyinin gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda tarihçiler arasında bazı şüpheler bulunmaktadır. Bazı kaynaklar, deneyin başka bilim insanları tarafından yapıldığını ve Franklin’in sadece fikir babası olduğunu öne sürmektedir. Yine de, bu deney elektrik biliminin gelişiminde önemli bir yer tutmaktadır ve Franklin’in elektrikle ilgili çalışmaları, paratoner gibi icatlarla sonuçlanmıştır.
