1929 Dünya Ekonomik Bunalımı, Türkiye’yi özellikle tarım ve mali sektörlerde etkilemiş, çiftçi kesimin işsiz kalmasına ve zor bir dönem geçirmelerine neden olmuştur. Krizin etkileri, milli gelirde azalma, gelir dağılımında bozulma, işsizliğin artması gibi sosyo-ekonomik göstergelerle kendini göstermiştir.
Türkiye’nin ekonomik bunalıma karşı aldığı önlemler arasında şunlar bulunmaktadır:
-
Ekonomiye İlişkin Çeşitli Raporlar ve İktisadi Program: 1930 yılında ekonomiye ilişkin raporlar hazırlanmış ve iktisadi programlar geliştirilmiştir.
-
Türk Parasının Değerini Koruma ve Merkez Bankası’nın Kurulması: Para politikasında önemli değişiklikler yapılmış, Türk parasının değerini korumak ve finansal istikrarı sağlamak amacıyla Merkez Bankası kurulmuştur.
-
“Milli İktisat ve Tasarruf Cemiyeti” ve Sanayi Kongresi: Ekonomiyi millileştirme çabaları kapsamında “Milli İktisat ve Tasarruf Cemiyeti” kurulmuş ve Sanayi Kongresi düzenlenmiştir.
-
Planlı Uygulama ve Sanayileşme: Devletin ekonomiye müdahalesi artmış, planlı uygulamalar ve sanayileşme teşvik edilmiştir.
-
Kooperatifçilik: Kooperatifçilik yoluyla tarım sektörünün desteklenmesi ve güçlendirilmesi hedeflenmiştir.
-
Devlet Müdahalesi, Korumacılık: Dış ticarette kısıtlamalar getirilerek, yerli üretimi korumaya yönelik politikalar benimsenmiştir.
Bu önlemler, Türkiye’nin ekonomik bunalımın etkilerini hafifletmeye çalıştığı ve gelecekteki potansiyel krizlere karşı daha dirençli bir ekonomik yapı oluşturma çabalarının bir parçasıdır.
