XIX. yüzyılda Osmanlı ekonomisinin bozulmasında en etkili faktörlerden biri, Avrupa'daki Sanayi İnkılabı'na ayak uyduramamasıydı. İmparatorluk, sanayileşen Batı'ya karşı rekabet edemez duruma geldi. Bunun sonucunda, Avrupalı devletlere verilen kapitülasyonlar genişletildi ve Osmanlı pazarı ucuz yabancı malların istilasına uğradı. Kendi yerli el sanatları ve küçük işletmeler bu rekabete dayanamadı ve kapandı. Aynı zamanda, yapılan büyük dış borçlar ödenemeyince, alacaklı devletler Düyun-u Umumiye'yi kurarak devletin gelir kaynaklarına el koydu. Bu durum, Osmanlı'yı ekonomik olarak tamamen bağımsızlığını yitirmiş bir hale getirdi.
