Kişileştirme (teşhis) sanatının kullanıldığı bir dize (mısra) şöyledir:
Rüzgâr usulca fısıldadı sırrını ağaçlara.
Kişileştirme, insan dışındaki canlı veya cansız varlıklara insana ait özellikler yükleme sanatıdır. Bu sanatta, doğadaki varlıklar, hayvanlar ya da soyut kavramlar tıpkı bir insan gibi konuşur, güler, düşünür, üzülür, fısıldar veya başka insani eylemleri gerçekleştirir.
Kullanım Amacı:
-
Anlatıma canlılık katmak ve okuyucunun hayal gücünü harekete geçirmek.
-
Duygusal yoğunluğu artırmak ve varlıklar ile okuyucu arasında bir bağ kurmak.
-
Anlatılmak istenen düşünceyi veya duyguyu daha etkileyici bir şekilde aktarmak.
Örnekler ve Açıklamaları:
-
"Deniz, dalgalarıyla sahile küstü."
-
"Yıldızlar, gecenin karanlığında göz kırpıyordu."
-
"Eski ev, yalnızlığından dolayı ağlıyordu."
Bu sanat, hikâye, masal, fabl, şiir gibi birçok edebî türde sıkça kullanılan ve anlatımı zenginleştiren önemli bir sanattır. Özellikle fabllarda hayvanların konuşturulması (intak sanatı) da kişileştirme sanatının bir alt dalı olarak görülür.