Buradaki cümlede "Yazarları eleştirebilirsiniz; ama okurları, asla." diyor. Yani yazarlar bir eser ortaya koyuyorlar, bu eserin iyi veya kötü yanlarını konuşabiliriz, eleştirebiliriz. Ama bir okur sadece kendi zevkine, kendi iç dünyasına göre bir kitap seçip okur. Kimseye hesap vermek zorunda değildir.
Yani birine dönüp "Bunu mu okuyorsun, bu da okunur mu hiç?" demek, o kişiyi okuduğu şey üzerinden yargılamak pek mantıklı olmaz.
A şıkkındaki "İnsanların, okudukları yüzünden yargılanmamaları gerektiği" cümlesi bu durumu tam olarak açıklıyor.