Çok tanrılı dinler, evrende birden fazla tanrı veya tanrıçanın varlığını kabul eden ve politeizm olarak adlandırılan inanç sistemleridir. Tarih boyunca farklı medeniyetler doğa olaylarını, mevsim döngülerini, savaşları ve yaşamın sırlarını bu inanç yapısıyla açıklamışlardır. Antik çağlardan kalma pek çok medeniyet bu gruba girmektedir.
Antik Yunan dini, çok tanrılı sistemlerin en bilinen örneklerinden biridir. Olympos Dağı'nda yaşadığına inanılan Zeus, Hera, Poseidon, Athena ve Apollo gibi pek çok tanrı ve tanrıça bu inancın merkezinde yer almıştır. Her bir tanrı doğanın veya insan yaşamının farklı bir alanını yönetmiştir.
Antik Roma dini, Yunan mitolojisinden büyük ölçüde etkilenmiş ancak kendi kültürel yapısıyla harmanlanmıştır. Romalılar Jüpiter, Juno, Mars, Venus ve Neptün gibi tanrılara tapınmış, devletin ve ordunun başarısı için bu tanrılara adaklar adamışlardır.
Antik Mısır dini, binlerce yıl boyunca güçlü bir çok tanrılı yapı barındırmıştır. Ra, Osiris, İsis, Anubis ve Horus gibi tanrılar hem doğanın işleyişini hem de ölümden sonraki yaşamı yöneten kudretli varlıklar olarak kabul edilmiştir.
Mezopotamya dinleri, Sümerler, Akatlar, Babilliler ve Asurlular gibi medeniyetler tarafından geliştirilmiştir. Enlil, İştar, Marduk ve Şamaş gibi tanrılar tarımı, adaleti ve gökyüzü olaylarını kontrol eden ilahlar olarak tapınım görmüştür.
İskandinav mitolojisi, Kuzey Avrupa halklarının inanç sistemini oluşturur. Odin, Thor, Loki ve Freyja gibi tanrılar bu inancın önemli figürleridir ve savaş, fırtına, bereket gibi kavramlarla ilişkilendirilmişlerdir.
Hinduizm, günümüzde hâlâ yaşayan ve milyonlarca insan tarafından uygulanan en büyük çok tanrılı veya henoteistik özellikler taşıyan inanç sistemlerinden biridir. Hindu inancında Brahma, Vişnu ve Şiva gibi yüce varlıkların yanı sıra evrenin farklı yönlerini temsil eden sayısız tanrı ve tanrıça bulunmaktadır.
