Noktalama işaretleri, yazı dilinde cümlenin yapısını belirlemek, okumayı ve anlamayı kolaylaştırmak, vurgu ve ton gibi özellikleri ifade etmek için kullanılır. Türk Dil Kurumu tarafından belirtilen noktalama işaretleri şunlardır:
-
Nokta (.): Cümlenin sonuna konur. Örneğin: “Türk Dil Kurumu, 1932 yılında kurulmuştur.”
-
Virgül (,): Birbiri ardınca sıralanan eş görevli kelime ve kelime gruplarının arasına konur. Örneğin: “Fırtınadan, soğuktan, karanlıktan ve biraz da korkudan sonra bu sıcak, aydınlık ve sevimli odanın havasında erir gibi oldum.”
-
Noktalı virgül (;): Sıralı cümleleri birbirinden ayırmak için kullanılır. Örneğin: “Umduk, bekledik, düşündük.”
-
İki nokta (:): Uzun cümlelerde yüklemden uzak düşmüş olan özneyi belirtmek için konur. Örneğin: “Saniye Hanımefendi, merdivenlerde oğlunun ayak seslerini duyar duymaz, hasretlisini karşılamaya atılan bir genç kadın gibi koltuğundan fırlamış ve ona kapıyı kendi eliyle açmaya gelmişti.”
-
Üç nokta (…): Kesikli bir ifadeyi tamamlamak için kullanılır. Örneğin: “Dillenmiş ağızlarda tutuk dilli gönüller…”
-
Soru işareti (?): Soru cümlelerinin sonuna konur. Örneğin: “Bugün hava nasıl?”
-
Ünlem işareti (!): Heyecan, şaşkınlık veya coşku ifade etmek için kullanılır. Örneğin: “Ne harika bir gün!”
-
Tırnak işaretleri (" "): Alıntı yapılan sözleri belirtmek için kullanılır. Örneğin: “Bu sabah çok erken uyandım.”
-
Ayraç ([ ]): Parantez içindeki bilgileri belirtmek için kullanılır. Örneğin: “Genel ağ adreslerinde kullanılır: tdk.gov.tr”
-
Kesme işareti (,): Dört ve dörtten çok rakamlı sayıları üçlü gruplara ayrılarak yazmak için kullanılır. Örneğin: “1.000, 326.197, 49.750.812”
Bu noktalama işaretleri, kelimelere bitişik olarak yazılır ve kesme dışındaki işaretlerden sonra bir harf boşluğu ara verilir.
