Müsadere Usulü, Osmanlı İmparatorluğu’nda devletin, haksız kazançla zengin olmuş görevlilerin mallarına istediği zaman el koyabilmesi usulüdür. Bu usul, Fatih Sultan Mehmet döneminden başlayarak Osmanlılarda benimsenmiş fakat II. Mahmut tarafından kaldırılmıştır. II. Mahmut, müsaderenin ancak kamu malı olduğu mahkeme kararıyla saptanan servetlere uygulanması kuralını getirmiş, 1839 yılında Tanzimat’ın ilanından sonra müsadere bütünüyle kaldırılmıştır.