SCID hastalığının gen terapisi uygulanarak tedavi edilmesi sürecinde bakterilerin görevi, genetik olarak değiştirilmiş bir vektör olarak kullanılmalarıdır. Vektörler, gen terapisinde hastalıklı veya eksik olan genleri hedef hücrelere taşıyan araçlardır. Vektörler viral veya viral olmayan (non-viral) olabilir. Viral olmayan vektörler, plazmit, lipozom, nanopartikül gibi yapay taşıyıcılardır. Bakteriler ise plazmit adı verilen küçük DNA moleküllerini içerirler. Plazmitler, bakterilerin kendi genomundan bağımsız olarak çoğalabilir ve genetik mühendisliği ile istenen genleri taşıyabilirler.
SCID hastalığının gen terapisi uygulanarak tedavi edilmesi sürecinde bakterilerin görevi, plazmit vektörleri ile hastalıklı veya eksik olan genleri üretmeleri ve hedef hücrelere aktarmalarıdır. SCID hastalığı, bağışıklık sisteminin yetersiz çalışması nedeniyle sık ve ciddi enfeksiyonlara neden olan bir hastalıktır. SCID hastalığı farklı genetik nedenlere bağlı olarak ortaya çıkabilir. Bunlardan biri ADA-SCID adı verilen ve adenozin deaminaz (ADA) enziminin eksikliği veya işlevsizliği ile karakterize olan bir formdur. ADA enzimi, pürin metabolizmasında önemli bir rol oynar ve lenfositlerin gelişimi ve aktivasyonu için gereklidir. ADA-SCID hastalarında, ADA geninin normal bir kopyası plazmit vektörleri ile bakterilere aktarılır. Bakteriler bu geni çoğaltarak çok sayıda plazmit vektörü üretirler. Bu plazmit vektörleri daha sonra hastanın kemik iliği kök hücrelerine enjekte edilir. Kök hücreler bu plazmitleri alarak ADA genini ifade eder ve normal lenfositleri oluştururlar. Böylece hastanın bağışıklık sistemi güçlenir ve enfeksiyonlara karşı direnç kazanır.
