Işık şiddeti, bir ışık kaynağından birim katıaçı içerisinde yayılan ışık akısının bir ölçüsüdür. Işık akısı ise, kaynaktan yayılan toplam ışık enerjisi veya gücüdür. Işık tanecikleri ise, ışığın küçük ve ayrık parçacıklardan oluştuğunu varsayan bir kurama göre, ışığın taşıdığı enerji paketleridir. Bu parçacıklara foton denir.
Işık şiddeti ile ışık tanecikleri arasında şöyle bir ilişki vardır: Birim zamanda yayılan taneciklerin sayısı oldukça fazla ise ışığın şiddeti de artar veya büyük olur. Bu durumda, ışığın enerjisi de yüksektir. Örneğin, güneş ışığı çok sayıda foton içerir ve yüksek bir ışık şiddetine sahiptir. Buna karşılık, mum ışığı daha az foton içerir ve daha düşük bir ışık şiddetine sahiptir.
Işık şiddetinin ölçülmesi için fotometre adı verilen bir cihaz kullanılır. Işık şiddetinin birimi kandela (cd) olarak tanımlanır. Bir kandela, yaklaşık olarak normal atmosfer basıncında yanan bir mumun yaydığı ışık şiddetine eşittir.
Işık taneciklerinin ölçülmesi için ise spektrometre adı verilen bir cihaz kullanılır. Spektrometre, ışığı farklı dalgaboylarına ayırarak her bir dalgaboyundaki foton sayısını belirler. Işık taneciklerinin enerjisi ise Planck sabiti ile frekansının çarpımına eşittir. Bu formülde E ile fotonun enerjisi, h ile Planck sabiti ve f ile frekans gösterilir:
E=hf
Bu formüle göre, frekansı yüksek olan fotonların enerjisi de yüksektir. Örneğin, mavi renkli ışığın frekansı kırmızı renkli ışıktan daha yüksektir. Bu nedenle, mavi renkli fotonlar kırmızı renkli fotonlardan daha fazla enerji taşırlar.
