Klasik yönetim teorisine yönelik eleştiriler, bu teorinin örgütü kapalı bir sistem, insanı akılcı ve ekonomik bir varlık, yönetimi de mekanik ve standart bir süreç olarak görmesiyle ilgilidir. Bu eleştirilerin bazıları şunlardır:
-
Klasik yönetim teorisi, örgütün çevresiyle olan etkileşimini ve çevresel değişimlere uyum sağlama gerekliliğini göz ardı eder. Örgütü sabit ve değişmez bir yapı olarak kabul eder.
-
Klasik yönetim teorisi, insan davranışını ve motivasyonunu yeterince açıklayamaz. İnsanı sadece maddi çıkarlarla hareket eden, pasif ve edilgen bir unsur olarak görür. İnsanın sosyal, psikolojik ve duygusal ihtiyaçlarını ihmal eder.
-
Klasik yönetim teorisi, örgüt içindeki iletişim, işbirliği, katılım, liderlik, güç ve çatışma gibi önemli konulara yeterince önem vermez. Örgütü sadece resmi kurallar, roller ve hiyerarşi ile tanımlar.
-
Klasik yönetim teorisi, örgütü ve yönetimi evrensel ve değişmez ilkelerle yönetilebilecek bir mekanizma olarak görür. Örgütün ve yönetimin duruma göre esneklik, yaratıcılık ve yenilik gerektirdiğini gözden kaçırır.
