GDO, genetik mühendisliğinin çeşitli teknikler kullanarak yaptığı müdahalelerle kalıtımsal değişikliğe uğrattığı bir organizma demektir. Bu teknikler rekombinant DNA ya da “rekombinant DNA teknolojisi” olarak da bilinirler. Rekombinant DNA teknolojisi sayesinde DNA molekülleri tüpte (in vitro), yani canlı organizmanın ya da hücrenin dışında, yeni bir tür yaratmak üzere bir molekül içinde bir araya getirilebilmektedir. Bu DNA da bir organizmaya aktarıldığında değiştirilmiş özellikleri ya da kendine özgü özellikleri olan bir canlının ortaya çıkmasını sağlamaktadır.
GDO’nun uygulama alanları çok geniş ve çeşitlidir. Genetik sayesinde, bazı hastalıkların önceden teşhis edilerek önlenmesinde, kişiye özel ilaç ve tedavi yöntemleri geliştirilebilmesinde önemli gelişmeler sağlanmıştır. Örneğin, insülin hormonu, büyüme hormonu gibi insana özgü gen ürünleri diğer canlılarda sentezlenebilmektedir. Koyuna bir insan geni aktarılarak, koyun sütünde bir insan proteinin bulunması sağlanmıştır. Sazan balığı gibi bazı canlıların daha hızlı büyümesi sağlanabilmektedir.
GDO’nun faydaları kadar bazı sorunları da beraberinde getirmiştir. Doğadaki türlerin dağılımı ve bunlar arasındaki denge üzerine olumsuz etkileri, bitkilerde oluşan toksik etkiler, antibiyotiklere karşı dirençli gen gelişimi nedeniyle enfeksiyon riskinin artması gibi konular GDO’ya karşı eleştiri almaktadır. Ayrıca GDO’nun etik boyutu da tartışmalara yol açmaktadır. GDO ile elde edilen yeni türlerin doğal ortamlara yerleştirilmesi veya insanlara verilmesi gibi durumlar doğal yaşamın korunması ve insan hakları açısından sorunlu olabilir.
