Noktalama işaretleri, yazı dilini geliştirmek amacıyla kullanılan sembollerdir. Bu semboller; duygu ve düşünceyi daha açık bir dille ifade etmek, durak noktalarını belirlemek ve okumayı kolaylaştırmak için kullanılmaktadır. Ayrıca, kullanılan işaretler sayesinde, düz bir cümleye, vurgu ve ton gibi ses nitelikleri de kazandırılmaktadır.
Türk Dil Kurumu’na (TDK) göre 17 noktalama işareti bulunmaktadır:
-
Nokta (.): Cümlenin sonuna konur. Bazı kısaltmaların sonuna konur. Sayılardan sonra sıra bildirmek için konur. Bir yazının maddelerini gösteren rakam veya harflerden sonra konur. Tarihlerin yazılışında gün, ay ve yılı gösteren sayıları birbirinden ayırmak için konur. Saat ve dakika gösteren sayıları birbirinden ayırmak için konur. Kitap, dergi vb.nin künyelerinin sonuna konur. Dört ve dörtten çok rakamlı sayılar sondan sayılmak üzere üçlü gruplara ayrılarak yazılır ve araya nokta konur. Genel ağ adreslerinde kullanılır. Matematikte çarpma işareti yerine kullanılır.
-
Virgül (,): Birbiri ardınca sıralanan eş görevli kelime ve kelime gruplarının arasına konur. Sıralı cümleleri birbirinden ayırmak için konur. Uzun cümlelerde yüklemden uzak düşmüş olan özneyi belirtmek için konur.
-
Noktalı virgül (;)
-
İki nokta (:)
-
Üç nokta (…)
-
Soru işareti (?)
-
Ünlem işareti (!)
-
Kısa çizgi (-)
-
Uzun çizgi (—)
-
Eğik çizgi (/)
-
Ters eğik çizgi (\)
-
Tırnak işareti (“ ”)
-
Tek tırnak işareti (‘ ’)
-
Denden işareti (″)
-
Yay ayraç ([ ])
-
Köşeli ayraç ({ })
-
Kesme işareti (’)
Her bir noktalama işaretinin kullanımı ve örnekleri için Türk Dil Kurumu’nun resmi web sitesini ziyaret edebilirsiniz.
