Cami musikisi, camide ibadet sırasında veya öncesinde ve sonrasında icra edilen, çoğunlukla Arapça metinlerin Türk din müziği kaidelerine göre okunmasıdır. Bu müzik, namazın cemaatle kılınması sırasında imam ve müezzinin hafızalarındaki melodi kalıplarına belirli ibareleri döşemeleri şeklinde tanımlanabilir. Bu faaliyet esnasında herhangi bir çalgı aleti kullanılmadığından ses en önemli unsurdur.
Cami müziği, müezzinin ezan okuması, İhlâs sûresinin kıraati, kâmet getirmesi, namazın cemaatle kılınması sırasında imamın ilk tekbirden selâm verinceye kadar geçen süredeki kıraati, selâmdan sonra müezzin tarafından okunan ibareler, tesbîhat, arada okunan mahfel sürmesi, dua ve mihrâbiyenin bütününe verilen isimdir. Ancak bu arada zaman zaman bu türler içine giren temcîd, münâcât, salâ (salât), tardiye, tekbir, mevlid, mi‘râciye, Muhammediye, tevşîh, cami na‘tı ve ramazan ilâhileri de cami müziğinin önemli birer formu olarak ortaya çıkmaktadır.
Örnek olarak, cami müziğinde çeşitli makamlar kullanılır. Bunlar arasında acem, acem-aşiran, bayatî, bestenigâr, eviç, hicaz, hüseynî, hüzzam, ırak, rast, sabâ, segâh, uşşak vb. makamlar daha çok kullanılmıştır. Ayrıca, cami müziğine ait eserler genellikle tek kişinin icrasına dayanmaktaysa da bunlardan besteli olanlar bazan müezzinler tarafından koro halinde okunur. Bu toplu icraya “cumhur müezzinliği” adı verilmiştir.
Örneğin, Sabâ İlahi, Uşşak İlahi, Hicaz İlahi, Segâh İlahi, Rast İlahi, Nihavend İlahi gibi çeşitli ilahiler; Sabâ Ezan, Uşşak Ezan, Hicaz Çift Ezan, Segâh Ezan, Rast Ezan, Nihavend Ezan gibi ezanlar; Dilkeşheveran Cuma Salâ’sı, Saba Cenaze Salâ’sı gibi salalar; Kâmet, Tesbîhât, Salâten Tûncinâ, Mihrâbiye, Salâvat, Gülbang gibi çeşitli ibareler cami müziğine örnek olarak verilebilir.
