Elektrikli telgraf, elektrik sinyallerini kablolar üzerinden bir yerden bir yere ileten ve daha sonra bir mesaja çeviren, artık modası geçmiş bir iletişim sistemidir. Elektriksiz telgraf, Claude Chappe tarafından 1794 yılında icat edildi. Bu sistem görseldi ve bayrak temelli bir alfabe olan semafor kullanıyordu ve iletişim için bir görüş hattına bağlıydı. Ancak, elektrikli telgraf daha sonra bu makalenin odak noktası oldu.
1809 yılında Bavyera’da Samuel Soemmering tarafından kaba bir telgraf icat edildi. Bu telgraf, suda altın elektrotlu 35 tel kullanıyordu ve alıcı tarafta, mesajın elektroliz tarafından üretilen gaz miktarı ile 2.000 fit uzakta okunabiliyordu.
1828 yılında ABD’deki ilk telgraf, noktaları ve çizgileri yakmak için kimyasal olarak işlenmiş bir kağıt banttan elektrik kıvılcımları gönderen Harrison Dyar tarafından icat edildi.
1830 yılında Joseph Henry, bir elektromıknatısı etkinleştirmek için bir mil tel üzerinden elektronik bir akım göndererek bir zilin çalmasına neden olarak elektromıknatısın potansiyelini gösterdi. 1837 yılında ise İngiliz fizikçiler William Cooke ve Charles Wheatstone, aynı elektromanyetizma ilkesini kullanarak Cooke ve Wheatstone telgrafının patentini aldı. Ancak, elektromıknatısı başarıyla kullanan ve Joseph Henry’nin icadını iyileştiren kişi Samuel Morse idi. Morse, Henry’nin çalışmasına dayanan bir “manyetize edilmiş mıknatıs” çizimleri yaparak başladı ve böylece elektrikli telgrafın temellerini atmış oldu.
Bu tarihlerdeki mucitlerin çalışmaları, iletişim teknolojisinin evriminde önemli bir dönüm noktasıydı ve günümüzdeki iletişim sistemlerinin temelini oluşturdu.
